|
نمي دانم وقتي يك نفر منبع آب خانه اش را تبديل به هواپيما مي كند، اسمش را چه بايد گذاشت. خلاقيت ؟ يا عشق پرواز؟ بهرحال هر چي كه هست، من اين عكسها را 3 سال پيش از يك خانه در عسلويه گرفتم. اميدوارم خوشتان بيايد.
+ نوشته شده توسط احمد جلالی فراهانی در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 و ساعت
13:7 |
|
درباره وبلاگ
شناسنامه ام می گوید سیزدهمین روز خرداد فصل شکفتن من بوده است. لابد!
کسی چه می داند؟ شاید هم شناسنامه ام دروغ بگوید! هر چه که هست حالا سی و سه بهار از آن همه خرداد می گذرد و من هنوز پیرم! درست مثل حضرت آدم. راستش نوشتن برای من بدترین کار است. گناه ناکرده. زهر ننوشیده و جرم نپوشیده. با این همه این بدترین کار شغل من است. نوشتن و نوشتن و نوشتن! هر روز در روزنامه ها شما را می نویسم و گاهی در اینجا خودم را. البته این تمام من نیست. شاید تمام من زخمه ایست که گاه گاهی به سه تاری می زنم. و این تمام دار و ندار من است. احمدک دبیر! پیرترین کودک دنیا که هنوز هم کودکانه دنیا را تجربه می کند. به همان سادگی و همان خوش باوری! |
